นู๋โคลซ แห่ง บ้านหูยาว

.. สวัสดีปอยฝน ..

ตอนนี้นู๋โคลซออกไปกินข้าวเย็น

หูยาวต้องอยู่เฝ้าห้อง เพราะนู๋โคลซซื้อโคล่อนมะนาวมาให้หูยาวกินแล้ว

เป็นหูยาว .. ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

ขนาดเขียนหนังสืออยู่ตรงนี้ .. ยังต้องเขย่งตัวบนเก้าอี้เลย

เพราะไม่โต หูยาวเลยทำอะไรไม่ได้หลายอย่าง

ดาวแดงของหูยาว ในบางวันถ้าหูยาวเล่นเกลื่อน

นู๋โคลซก็จะเก็บไปไว้บนตู้เย็น เป็นการลงโทษ

..

วันๆนั่งว่าง ไม่มีอะไรให้ทำ นอกจากเล่น เล่น เล่น

และหลายครั้งก็เล่นอยู่คนเดียว เพราะนู๋โคลซยุ่งกับตีนถีบอยู่(?)

นานๆทีเจ้าเม่นจะมาเล่นด้วย

หูยาวไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย แม้แต่ตัวหูยาวเอง

ถ้าวันไหน นู๋โคลซลืมหูยาวขึ้นมา หูยาวก็เป็นแค่ชื่อไร้ตัวตน

เพราะใครๆก็มองไม่เห็น เล่นด้วยไม่ได้

..

หูยาวอยากเป็นปอยฝน

"สาวน้อยปอยฝน กะ เทพเจ้าหน่อไม้" ที่หูยาวเขียนขึ้นมา

โลกของปอยฝน มีวันเวลา ปอยฝนต้องโต เทพเจ้าหน่อไม้ต้องโต

เพราะถ้ายิ่งเรารู้ว่า วันๆเวลาเราเหลือน้อยแค่ไหน

หูยาวคิดว่า "ชีวิตเราก็คงมีค่ามากแค่นั้น"

..

ใช่มั้ย ปอยฝน??

• บันทึกถึงหูยาว

edit @ 4 Oct 2009 20:37:10 by นู๋โคลซ แห่ง บ้านหูยาว