สาวน้อยปอยฝนกะเทพเจ้าหน่อไม้2
posted on 12 Sep 2009 01:04 by 23c-ative in illustration
สาวน้อยปอยฝน กะ เทพเจ้าหน่อไม้
ตอน "รองเท้าใหม่ บนเห็ดลายแดง"
“สวัสดีตอนบ่ายปอยฝน”
“สวัสดีตอนบ่าย เทพเจ้าหน่อไม้”
เด็กน้อยปอยฝนกล่าวทักทายเทพเจ้าหน่อไม้อีกครั้ง และเช่นเดิมป่าของเทพเจ้าหน่อไม้ต้อนรับปอยฝนให้เข้ามาหลบฝน และนั่งเล่นได้เหมือนทุกวันที่เธอต้องการ
“วันนี้คุณแม่ซื้อรองเท้าใหม่ให้ปอยฝนด้วยนะ บู๊ทสีแดงชมพู เข้ากับชุดของปอยฝนเลยล่ะ”
“น่ารักจัง! เหมาะกับปอยฝนแล้วล่ะ” ดาวป่าทั้งสองกล่าวชม
“สีเหมือนเราเลย สีแดงอมชมพู ช่างเป็นรองเท้าที่สวยจริงๆ” กลุ่มเห็ดยักษ์ที่มีสีสันสีเดียวกับรองเท้าของปอยฝนกล่าวชม
“ขอบคุณที่ชมจ้า คุณเห็ดลายแดง” เด็กน้อยปอยฝนกล่าวขอบคุณ
“คุณแม่บอกว่าวันนี้คุณแม่ทำงานได้เงินพิเศษเลยซื้อรองเท้าคู่นี้ให้ปอยฝนล่ะ”
“สวัสดีตอนบ่าย เทพเจ้าหน่อไม้”
เด็กน้อยปอยฝนกล่าวทักทายเทพเจ้าหน่อไม้อีกครั้ง และเช่นเดิมป่าของเทพเจ้าหน่อไม้ต้อนรับปอยฝนให้เข้ามาหลบฝน และนั่งเล่นได้เหมือนทุกวันที่เธอต้องการ
“วันนี้คุณแม่ซื้อรองเท้าใหม่ให้ปอยฝนด้วยนะ บู๊ทสีแดงชมพู เข้ากับชุดของปอยฝนเลยล่ะ”
“น่ารักจัง! เหมาะกับปอยฝนแล้วล่ะ” ดาวป่าทั้งสองกล่าวชม
“สีเหมือนเราเลย สีแดงอมชมพู ช่างเป็นรองเท้าที่สวยจริงๆ” กลุ่มเห็ดยักษ์ที่มีสีสันสีเดียวกับรองเท้าของปอยฝนกล่าวชม
“ขอบคุณที่ชมจ้า คุณเห็ดลายแดง” เด็กน้อยปอยฝนกล่าวขอบคุณ
“คุณแม่บอกว่าวันนี้คุณแม่ทำงานได้เงินพิเศษเลยซื้อรองเท้าคู่นี้ให้ปอยฝนล่ะ”
เด็กน้อยตอบกลับอย่างภาคภูมิใจ
“อื่ม! คุณแม่ของเจ้าต้องรักเจ้ามากแน่ๆเลย ถึงตัวเองจะไม่มีเวลาแต่หากทำอะไรให้เจ้ายิ้มได้-
“อื่ม! คุณแม่ของเจ้าต้องรักเจ้ามากแน่ๆเลย ถึงตัวเองจะไม่มีเวลาแต่หากทำอะไรให้เจ้ายิ้มได้-
ท่านก็ยินดีที่จะทำให้” เทพเจ้าหน่อไม้กล่าว
ไม่ช้าเม็ดฝนก็ร่วงหล่นจากท้องฟ้า ตกกระทบบนรองเท้าคู่ใหม่ของปอยฝนจนเกิดเป็นรอยด่างเล็กๆ
“อ๊ะ! รองเท้าใหม่ของปอยฝน” ดาวป่าทั้งสองกระวนกระวาย
“ไม่เป็นไรหรอก เปื้อนนิดๆหน่อยๆ ปอยฝนไม่คิดมากหรอก”
ไม่ช้าเม็ดฝนก็ร่วงหล่นจากท้องฟ้า ตกกระทบบนรองเท้าคู่ใหม่ของปอยฝนจนเกิดเป็นรอยด่างเล็กๆ
“อ๊ะ! รองเท้าใหม่ของปอยฝน” ดาวป่าทั้งสองกระวนกระวาย
“ไม่เป็นไรหรอก เปื้อนนิดๆหน่อยๆ ปอยฝนไม่คิดมากหรอก”
เด็กน้อยปอยฝนก้มมองรองเท้าใหม่ของตัวเองแล้วเอามือปัดรอยหยดน้ำฝน
“ไม่ได้นะปอยฝน มานี่!ปีนขึ้นมานั่งบนพวกเรานี่” เสียงเรียกเชิงบังคับของเห็ดลายแดง
“ไม่ได้นะปอยฝน มานี่!ปีนขึ้นมานั่งบนพวกเรานี่” เสียงเรียกเชิงบังคับของเห็ดลายแดง
กล่าวให้ปอยฝนปีนขึ้นไปนั่งเพื่อไม่ให้รองเท้าของปอยฝนเปียกน้ำ
ปอยฝนไม่กล้าปฏิเสธความปรารถนาดีจากเห็ดลายแดง
เธอจึงปีนขึ้นไปนั่งอย่างรวดเร็วและกางร่มใบโตเพื่อบังเม็ดฝน
เธอนั่งอยู่บนเห็ดลายแดงด้วยความสงบเสงี่ยม
“ปอยฝนไม่ได้ห่วงรองเท้าขนาดนั้นซะหน่อย”
“เราไม่ได้ต้องการให้เจ้าห่วงรองเท้านั่น แค่ต้องการให้เจ้าห่วงความรู้สึกของรองเท้า”
“เราไม่ได้ต้องการให้เจ้าห่วงรองเท้านั่น แค่ต้องการให้เจ้าห่วงความรู้สึกของรองเท้า”
เห็ดลายแดงกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“รองเท้า...?? มีความรู้สึกด้วยเหรอ” เด็กน้อยสงสัย
“มีสิ!” เทพเจ้าหน่อไม้ตอบ
“มีสิ!” เทพเจ้าหน่อไม้ตอบ
“ความรู้สึกรัก และหวังดีของรองเท้า ที่แม่ของเจ้าได้มอบให้ ...ท่านอยากให้รองเท้าคู่นี้-
เสื่อมสภาพด้วยกาลเวลา เจ้าเองก็รู้ว่ามันล้วนมาจากแรงงานที่แม่เจ้าสละให้”
“แต่... ปอยฝนไม่ได้ขอให้คุณแม่ซื้อให้นี่หน่า” เด็กน้อยโต้
“แต่... ปอยฝนไม่ได้ขอให้คุณแม่ซื้อให้นี่หน่า” เด็กน้อยโต้
...
“จะขอหรือไม่ได้ขอ... แต่รองเท้านี่ก็มาอยู่ที่เท้าเจ้าแล้ว
สิ่งที่เจ้าควรทำคือดูแลและถนอมความรู้สึกของรองเท้าคู่นี้ให้ดีที่สุด!!
เจ้าต้องดูแลให้ความรู้สึกนั้นอยู่กับเจ้าได้นานที่สุด”
______________________________________
สนใจจะอุดหนุนสินค้าจากบ้านหูยาวชื้นไหน.. คลิ๊ก!!
edit @ 16 Oct 2009 14:11:12 by นู๋โคลซ แห่ง บ้านหูยาว
Tags: ปอยฝน, หูยาว, เทพเจ้าหน่อไม้45 Comments
#1 By อินี่มันรั่ว อินี่มั่นบ้า on 2009-09-12 01:14