สาวน้อยปอยฝน กะ เทพเจ้าหน่อไม้
ตอน "รองเท้าใหม่ บนเห็ดลายแดง"

“สวัสดีตอนบ่ายปอยฝน”
“สวัสดีตอนบ่าย เทพเจ้าหน่อไม้”
เด็กน้อยปอยฝนกล่าวทักทายเทพเจ้าหน่อไม้อีกครั้ง และเช่นเดิมป่าของเทพเจ้าหน่อไม้ต้อนรับปอยฝนให้เข้ามาหลบฝน และนั่งเล่นได้เหมือนทุกวันที่เธอต้องการ

“วันนี้คุณแม่ซื้อรองเท้าใหม่ให้ปอยฝนด้วยนะ บู๊ทสีแดงชมพู เข้ากับชุดของปอยฝนเลยล่ะ”
“น่ารักจัง! เหมาะกับปอยฝนแล้วล่ะ” ดาวป่าทั้งสองกล่าวชม
“สีเหมือนเราเลย สีแดงอมชมพู ช่างเป็นรองเท้าที่สวยจริงๆ” กลุ่มเห็ดยักษ์ที่มีสีสันสีเดียวกับรองเท้าของปอยฝนกล่าวชม
“ขอบคุณที่ชมจ้า คุณเห็ดลายแดง” เด็กน้อยปอยฝนกล่าวขอบคุณ
“คุณแม่บอกว่าวันนี้คุณแม่ทำงานได้เงินพิเศษเลยซื้อรองเท้าคู่นี้ให้ปอยฝนล่ะ”
เด็กน้อยตอบกลับอย่างภาคภูมิใจ
“อื่ม! คุณแม่ของเจ้าต้องรักเจ้ามากแน่ๆเลย ถึงตัวเองจะไม่มีเวลาแต่หากทำอะไรให้เจ้ายิ้มได้-
ท่านก็ยินดีที่จะทำให้” เทพเจ้าหน่อไม้กล่าว

ไม่ช้าเม็ดฝนก็ร่วงหล่นจากท้องฟ้า ตกกระทบบนรองเท้าคู่ใหม่ของปอยฝนจนเกิดเป็นรอยด่างเล็กๆ
“อ๊ะ! รองเท้าใหม่ของปอยฝน” ดาวป่าทั้งสองกระวนกระวาย
“ไม่เป็นไรหรอก เปื้อนนิดๆหน่อยๆ ปอยฝนไม่คิดมากหรอก”
เด็กน้อยปอยฝนก้มมองรองเท้าใหม่ของตัวเองแล้วเอามือปัดรอยหยดน้ำฝน

“ไม่ได้นะปอยฝน มานี่!ปีนขึ้นมานั่งบนพวกเรานี่” เสียงเรียกเชิงบังคับของเห็ดลายแดง
กล่าวให้ปอยฝนปีนขึ้นไปนั่งเพื่อไม่ให้รองเท้าของปอยฝนเปียกน้ำ
ปอยฝนไม่กล้าปฏิเสธความปรารถนาดีจากเห็ดลายแดง
เธอจึงปีนขึ้นไปนั่งอย่างรวดเร็วและกางร่มใบโตเพื่อบังเม็ดฝน
 
เธอนั่งอยู่บนเห็ดลายแดงด้วยความส