...

เป็นความวุ่นวายน้อยๆของเจ้าหูยาว เวลานั่งทำงานอยู่ในห้อง

หูยาวชอบเรียกร้องหา "ดาวดวงแเดงๆ"

เค้าบอกว่า.. "อยากให้บ้านของนู๋โคลซกับหูยาว มีคนรู้จักเยอะๆ (แล้วได้ดาวแดงเยอะๆ)"

ซึ่งบางทีมันก็น่ารำคาญค่ะ!!

คนกำลังทำงาน เจ้าหูยาวก็มานั่งเซ้าซี้ให้ refresh หน้าบ้านบ่อยๆ (เสียเวลาทำงานหมด)

เลยดุเค้าไปว่า "เด๋วเลี้ยงให้โตเลยนี่!!" ...หนีไปนั่งร้องไห้มุมห้องเลย

...

หูยาวกลัวการโตเป็นผู้ใหญ่ค่ะ

เค้าบอกว่าพวกผู้ใหญ่ชอบทิ้งหูยาวไว้กับวัยเด็ก ไม่เล่นกับหูยาว สุดท้ายก็มองไม่เห็นหูยาว

 

พอนู๋โคลซก็บอกเค้าว่า...

"ดาวแดงมีไว้สำหรับคนที่โตเป็นผู้ใหญ่ คนที่ดังแล้ว คนที่สร้างประโยชน์ให้กับคนอื่น"

หูยาวเค้าก็ร้องไห้... แล้วบอกว่า "เค้าทำประโยชน์ได้นะ แต่ไม่ขอเป็นผู้ใหญ่ได้มั้ย??"

นู๋โคลซก็เลยถามว่า "ดาวแดง... กับหูยาวใครตัวใหญ่กว่ากัน??"

หูยาวหันไปมองดาวแดงดวงน้อยๆ แล้วตอบ "หูยาวต้องตัวใหญ่กว่าอยู่แล้วจิ!"

"แล้วดาวแดงทำอะไรได้มากกว่าบอกว่าเราดัง มีคนเข้ามาอ่านเยอะมั้ย หูยาว??"

 

หูยาวก็เงียบไปซักพักนึง...

"เอนทรี่ที่แล้ว หูยาวได้เป็นถึง ผู้พิทักษ์ต้นไม้.. สร้างรอยยิ้มให้ผู้คนที่เข้ามาดู(แม้จะไม่อ่าน)

กะแค่ดาวแดงดวงเล็กๆ ที่บอกว่าบ้านเราดัง แทนกับรอยยิ้มเหล่านั้นไม่ได้หรอก..."

"แต่... หูยาวน้อยใจนี่ ทำไมบ้านอื่นพูดอะไรคนก็ทำตาม เออออไปด้วยทุกอย่าง"

" ก็ถ้าเค้าเห็นประโยชน์... เหมือนงานบุญของหูยาว เค้าก็ให้ดาวดวงแดงๆไม่ใช่หรอ"

 

"คุณค่าของหูยาว อยู่ที่หูยาวกระทำ ...เอาเครื่องหมายอะไรมาแสดงแทนไม่ได้หรอก"

เราก็ยังเป็นเด็กนะหูยาว.. ไว้ให้นู๋โคลซโตก่อน หูยาวไม่ต้องโตก็ได้ อยู่ข้างๆนู๋โคลซนี่ล่ะ

บ้านหลังเล็กๆของเรา.. ก็ยังคงแจกจ่ายความรู้สึกดีดี ให้ผู้คนที่ผ่านเข้ามาแล้วผ่านไป

โดยบ้านหลังนี้ยังคงมี.. นู๋โคลซ หูยาว เจ้าเม่นอ้วน และพี่น้องก๊วยก๊วยอยู่เต็มบ้าน

"บ้านหลังเล็กนิดเดียว.. อยู่กันตั้งหลายคนแน่ะ"

"อบอุ่นจะตายไป"

" แค่นั้น.. ก็เพียงพอแล้ว "

 

...

"จะว่าไปบ้านหลังเล็กๆ แต่หลายหลังนะเออ!! ใช่มั้ยหูยาว?"

"บ้านเล็กบ้านน้อยเยอะนะนู๋โคลซ"

"อย่าพูดงี้ดิ! เด๋วไอ้เจ้าเม่นอ้วนกลับมา ชั้นก็โดนมันเล่นงานกันพอดี >_<"

"ม่าย.. รู้ ม่าย.. ชี้!! (หูยาวไม