นู๋โคลซ แห่ง บ้านหูยาว

9 กันยายน 2551 : (ไม่ขอเริ่มต้นด้วยการบ่น เรื่องของคุณพ่อชาเย็น เพราะเด๋วไม่หนุก อิอิ)

>>> 

ต่อมาด้วย... ผลงานชิ้นเอก(ณ ตอนนี้)  "ฤดูที่ยาวนานที่สุดของปี" "Season Reason"

ด้วยconceptชวนปวดหัว... ว่าถ้าจะทำปกสมุดสเกตไว้ใช้เอง ตลอดทั้งปีแต่ยังคงบอกฤดูกาล

ต้องทำออกมาแบบไหน??(โอ้!แม่เจ้า) ตอนแรกว่าจะไล่สีตามฤดู... แต่ปรากฏว่าโหล! ไอเดียเลยตกไป 

ดูภาพใหญ่กว่านี้ คลิ๊ก!! >> http://i104.photobucket.com/albums/m190/23close/Frontbook_re.jpg

เรื่องมันมีอยู่ว่า... ฤดูอะไร ยาวนานที่สุด? (นั่นคือเวลาไหน ที่เรารู้สึกว่ามันช่างยาวนานซะเหลือเกิน)

สาวๆอย่างเราๆ.. ก็ตอบได้เต็มปากเลย ว่ามันคือ "เวลาของการรอคอย" (เข้าตัวกรูอีก -____-")

เพราะ"ความเหงา" มันช่างกัดกินกำลังใจหมดไปอย่างรวดเร็ว (เหมือนปลอกกินหนังสือราคาแพงอ่ะ)

อันนี้ เป็น ชุดสีเดียวกัน... แต่เป็นโทนสว่าง แต่เพื่อนๆบอกว่า สีเข้มดูสวยกว่าเยอะ...

นั่นก็อาจจะเป็น เพราะกลางคืน+ความเหงา ทำให้แรงใจหมดเร็วกว่ากลางวันก็ได้เนอะ!! (เข้าตัวอีกแล้ว..)

>>>> 

วันนี้มีงานมาโชว์เต็มเลย... เริ่มด้วยงาน ทำเล่นๆลองชุดสีแบบ.. เล่นๆ

ชื่องานว่า "Gurahpic" (หาเรื่องแล้วแก.. ภาษาอังกฤษ ทะลึ่งใช้ภาษาปะกิด)

แอบมีเจ้าหูยาวนั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่ง

มันเริ่มก่อเป็นไอเดียเล็กๆว่า ถ้าวันนึงเค้าไม่ให้เอาหูยาวติดสอยห้อยตามผลงานไปด้วย จะทำยังไง??

ให้งานเรา แอบมีเจ้าหูยาวนิส... นึงก็ยังดี!! "ก็เอาหูยาวนั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่งซะเลย" (นั่นคือคำตอบ??) 

>>>

ตามมาติดๆ.. ด้วยงานต้นเหตุ ลิ้นกับฟันเมื่อหลายเดือนก่อน (คือ.. ทำไว้นานแล้ว แต่ไม่กล้าโชว์)

ต้องเป็นอาถรรพ์แน่ๆ เพราะอีรองเท้าข้างนี้ ก่อวีรกรรมไว้เยอะมากๆ ...แถมอีตาชาเย็นยังชวนทะเลาะ

เพราะรองเท้าข้างนี้อีกต่างหาก .. สงสัยเพราะมันเป็น "รองเท้าข้างเดียว"

>>> 

และสุดท้าย.. ขอจบด้วย Storyboard รายการท่องเที่ยว "T-train Trip"

เบื่อกับมันมาก เพราะกว่าจะมาเป็น แบบนี้ได้ กรูสเกตไม่รู้ตั้งกี่รอบ ...คือแบบอ่ะแม่งผ่านตั้งแต่ครั้งแรก

ไม่มีที่ติ.. แต่เด๋วก็สเกตมือ เด๋วก็ลงสี แล้วมันต้องขึ้นงานชิ้นใหม่วาดเหมือนเดิมลงสีเพิ่ม กว่าจะลงคอมพ์

รู้สึกว่ามันเป็นงานที่ยืดเยื้อมากๆ ... -_____-"  ล่วงเวลาเรียนชาวบ้านเค้าด้วย แม่งเอ้ย!!

ดูภาพใหญ่ๆ คลิ๊ก... (อีกแล้ว): http://i104.photobucket.com/albums/m190/23close/Motion.jpg

♥ ...

วันก่อน นอนดู P.S. I LOVE YOU กะคุณชาเย็น(ตอนนี้เรียกปะป๊าละ) ..แก่ลงไปเรื่อยๆ 

(ดูตั้งแต่วันแรกที่เข้าโรง แล้วถึงตอนนี้ก็ยังทำหน้าหื่นใส่พระเอก ฮ่าๆๆ) ก็เค้าหล่ออ่ะ แถมนิสัยใช่เลย

หนังเรื่องนี้นะ.. ตอนออกมาจากโรง เห็นสาวๆหลายคนออกมาพร้อมน้ำตา แต่...

หลายคนออกมาพร้อมกับบ่น..​"ทำไมแฟนตูไม่ได้อย่างนี้บ้างวะ?" แล้วก็มองไปที่ชายผู้เคราะห์ร้าย

-___-" ...นั่นสิ! ทำไมแฟนตูไม่ได้อย่างนั้นบ้างวะ? ฮ่าๆๆ ...(ทำหน้าหื่นใส่พระเอกอีกแล้วตู!!)

นางเอกก็ไม่ได้แสนดีซักเท่าไหร่(ขี้งอนอีกต่างหาก) ทำไมกรูไม่ได้แบบนั้นบ้าง?? >______<

คำตอบ : เพราะผู้ชายหล่อๆตระกูลเป็นเนื้องอกตายกันหมดแล้ว!! The Letter ของไทยก็เหมือนกัน

อย่างนี้นี่เอง...

ผู้ชายดีดี เกิดมาเป็นคนดี มีกรรมน้อย ใช้กรรมหมดก็ตาย (คิดกันเอาเอง จะเหลือถึงปากเราหรอ?)

 นั่นสิ!! ...ที่มีอยู่นี่ยังไม่ดีพออีกหรอ? -__________-"

"เออ~ นั่นสิ!!"

"เป็นนิสัยของคนเรา ได้คืบมองไปไกลว่าศอก ..ถ้ารู้จักคำว่า"พอ" ทุกอย่างที่เรามีคือสิ่งที่ดีที่สุด" 

คิดถึงชาวโฮะ, ชาวexteen, พี่ๆกราฟฟิคสันหลังของชาติ, เพื่อนๆ

นู๋โคลซ

edit @ 29 May 2009 20:48:55 by นู๋โคลซ แห่ง บ้านหูยาว